“In witte kleren op het podium staan, dat was voor mij geen optie”

“Eigenlijk verliep mijn menstruatie altijd heel normaal. Dat wil zeggen, tot ik een jaar of 40 was. Ineens had ik last van extreem veel bloedverlies. Met vervelende situaties als gevolg.”

“Op mijn werk was het bijvoorbeeld vervelend. Mijn bureau stond gelukkig dicht bij de toiletten. In mijn la bewaarde ik een flinke voorraad maandverband en tampons. Op mijn bureaustoel zat soms een bloedvlek. Het was nog een hele toer om zo’n vlek ongemerkt weg te krijgen, maar ik denk niet dat iemand er ooit iets van heeft gemerkt. Als je ander soort werk hebt, bijvoorbeeld veel onderweg bent of in de winkel staat, lijkt dit me een lastig probleem.”

“Pas op mijn 48ste ben ik voor het eerst met mijn menstruatieklachten naar de huisarts gestapt. Het kwam gewoon niet bij me op om dat eerder te doen. Je denkt in eerste instantie dat het er nu eenmaal bij hoort en dat het wel weer overgaat. Dat dacht mijn huisarts ook. Steeds was zijn reactie: ‘ja, dat hoort nu eenmaal bij de leeftijd.’ Dat ging zo een paar jaar door. Uiteindelijk kwam het gesprek zelfs op baarmoederverwijdering, nogal een ingreep.”

“Op een dag stelde de huisarts NovaSure voor. Ik ben er meteen over gaan lezen en besloot het te doen. Op mijn 53ste ben ik behandeld in het Orbis Medisch Centrum in Sittard-Geleen. Van de ingreep zelf heb ik niks gevoeld, ik was onder narcose. Erna had ik ook niet veel klachten. Ik heb nog één keer licht gevloeid. Na de ingreep raakte ik vrijwel meteen in de overgang. Dat heeft niks met elkaar te maken, NovaSure doet niets aan je hormoonhuishouding, maar dat zul je natuurlijk altijd zien.”

Wit was geen optie

De naam van de landelijke campagne Draag Weer Wit vind ik heel goed gekozen. Ik denk dat iedere vrouw die hier last van heeft die naam begrijpt. Wit dragen is gewoon geen optie als je last hebt van hevig bloedverlies. Pech voor mij was bijvoorbeeld dat ik in een koor zong dat van plan was voortaan in het wit op te treden. Aan een paar koorleden heb ik moeten uitleggen dat ik dan niet mee zou kunnen naar optredens als ik ongesteld was. Het idee dat je dan op het podium moet staan met witte kleren aan, voor een zaal vol met mensen. En dan had ik nog het geluk dat mijn cyclus regelmatig was. Het was vooral de hoeveelheid waar ik last van had. Daar hielp geen dubbele bescherming tegen.”

 “Natuurlijk vind ik het achteraf jammer dat ik me niet eerder kon laten behandelen. Ik heb zeker geen spijt van de behandeling, al heb ik er maar kort van geprofiteerd. Mijn dochters zijn jonger dan ik was toen het hevige bloedverlies begon, maar als ze later ook last krijgen van hevig bloedverlies, zal ik ze zeker aanraden om deze methode toe te laten passen.”