“Ik gebruikte mijn eerste maandverbandje met de plakstrip naar boven”

“Hevig bloedverlies was iets dat er gewoon bij hoorde. Ik besteedde er verder geen aandacht aan. We hebben een gezin met vijf kinderen en een eigen zaak, dus er is altijd iets te doen. Ik nam gewoon de grootste maat maandverband en tampons die ik kon vinden en ging om het half uur naar de wc om de boel te checken. Verder ging het leven gewoon door.”

“Natuurlijk vond ik het vervelend. Ik heb geregeld nee gezegd tegen een etentje of de bioscoop. Ook tijdens vakanties was het lastig. En natuurlijk ging het soms helemaal mis. In de supermarkt heb ik eens een volle boodschappenkar laten staan toen ik voelde dat ik doorlekte. En tijdens een feestje in de buurt voelde ik het bloed ineens druppen. Ik verzon snel dat ik naar huis moest omdat er poulet op stond voor de soep, maar het was al te laat. Is dat bloed op de vloer, vroeg de gastheer nog verbaasd.”

“Met moeders op het schoolplein heb je het er wel eens over natuurlijk. Ik ben ook bij de huisarts geweest, maar een spiraaltje leek me niks. Tijdens de Libelle Zomerweek kreeg ik ineens een foldertje van NovaSure in mijn handen gedrukt. Met een checklist. Als je meerdere vragen met ‘ja’ beantwoordde dan was de methode misschien iets voor jou. Ik ben met de folder naar de huisarts gegaan. Die opperde wederom het spiraaltje. Geen idee waarom. Ik denk onbekendheid met de methode; hij is inmiddels met pensioen. Maar ik wilde geen halve maatregelen. Ik was er helemaal klaar mee. Weg met dat baarmoederslijmvlies, dacht ik.”

Met elk beetje minder was ik blij

“Niet bij iedereen blijft de menstruatie uit na de behandeling, dat is me duidelijk verteld. Maar met elk beetje minder was ik blij. Na de ingreep heb ik flink last gehad van kramp, zoals weeën voelen tijdens een bevalling. Daarna heb ik nog een paar keer licht gevloeid, maar dat kon ik aan met een inlegkruisje.”

“Mijn dochter van 14 is onlangs ongesteld geworden. Ook heel heftig. Het hele matras zat onder. Gaat het altijd zo, vroeg ze? Ik hoop het niet, zei ik. Zelf was ik 12 toen ik ongesteld werd. Ik had geen idee wat me overkwam. Mijn ouders hadden me nooit voorgelicht al beweren ze nu van wel. Ik gebruikte het eerste maandverbandje met de plakstrip naar boven. Menstruatie was nog echt een taboe in die tijd.”

“Behalve hevig bloedverlies en stolsels heb ik trouwens nooit andere klachten gehad. Moe was ik wel vaak, maar dat vond ik niet gek met vijf kinderen en een eigen zaak. Bloedarmoede had ik ook niet. De kraan werd gewoon elke maand wijd open gedraaid. Naar mijn menstruatie heb ik dus zeker geen heimwee. Achteraf bezien had ik dit veel eerder moeten doen. Maar ja, ik wist niet dat er een oplossing bestond.”